Op de Deldeneresch herleeft een eeuwenoud ambacht; heggenvlechten. Een vlechtheg is een aanwinst voor het landschap maar ook goed voor de biodiversiteit.

Door Martin Steenbeeke - Twickelblad voorjaar 2024

Een 'nieuwe' oude heg

Meter voor meter bewerken Lex Roeleveld en zijn compagnon Lucie Cowles een 75 meter lange meidoornheg op de Deldeneresch. De heg is de afgelopen dertig jaar telkens op dezelfde hoogte gesnoeid waardoor er aan de onderkant kale plekken zijn ontstaan. Weinig doet nog denken aan de dichte heggen die vroeger langs akkers en weilanden het vee binnen en ongewenste indringers op afstand hielden. “Hier kan heel makkelijk een hond door”, wijst Lex op de holle onderkanten.

Hij knipt aan de bovenkant dode takken weg en zaagt onderaan de stammen dusdanig in dat ze gebogen platgelegd kunnen worden. “De stam zit nog vast aan de wortels waardoor er naar boven nieuwe takken uitlopen. Door deze verjongingskuur ontstaat er eigenlijk een nieuwe heg.”

Lex Roeleveld zaagt en knipt stammen en takken in

Boerenambacht

Heggenvlechten is een eeuwenoud boerenambacht dat met de introductie van het prikkeldraad in onbruik raakte. Inmiddels is het weer in opmars en erkend als immaterieel cultureel erfgoed. Als professional herstelt Roeleveld niet alleen heggen maar organiseert hij ook cursussen en wedstrijden. “Dit is mijn passie.” Gelet op de reacties die hij op de Deldeneresch van wandelaars krijgt, wordt zijn werk gewaardeerd. “Het ziet er straks niet alleen mooi uit maar een gezonde heg is bijvoorbeeld ook een goede broedplek voor vogels en voedselbron en schuilmogelijkheid voor kleine zoogdieren.”

Lucie bundelt de takken en plaatst verticaal staken van de hazelaar. Horizontaal worden aan de bovenzijde ook ‘binders’ geplaatst, zodat de heg nog meer structuur krijgt.